Blog

Aktualności, artykuły, opowiadania, bajki i inne twory literackie powiązane z tematyką psychologii

Drogi współuczestniku

Drogi współuczestniku tej podróży przez wszechświat na statku ziemia, zwanej życiem. Nie jesteś mi drogi inaczej jak tylko przez obecność – i tym się pocieszam – nie zawinioną, przeze mnie. Jesteś, a jesteś mimo, że ziemia jest wielka i mógłbym mieć nadzieję, że unikniemy spotkania. Jednak, jesteś. Drogi współuczestniku tej, jak widać, niestety, nieuchronnie wspólnej podróży – zwracam się do Ciebie z prośbą. Choć moja prośba jest malutka, jak moja dyskretna obecność, a Twoja obecność wielka, może ją jednak usłyszysz.

Moje, tak je pozwalam sobie nazwać, a to z wieloletniego nawyku, moje wiolonczele, skrzypce, fagoty i fortepiany, o ile wiesz, drogi współuczestniku, co to jest, grają w filharmoniach, o ile wiesz. Nie łupią ŁUP, ŁUP, ŁUP na ulicy, z otwartych samochodów, z pubów, z przenośnych odtwarzaczy, to Twoje, co nazywasz muzyką. Niestety, podróżujemy razem i o tyle ta podróż jest mniej przyjemna. Proszę, słuchajmy osobno, a może i my, będziemy mieli powód, żeby się do siebie uśmiechnąć.

Pozostaję z przekonaniem, ja wiem, że niczym nie uzasadnionym, jak moja prośba, drogi…, że kiedy odebrałeś moją prośbę, to umiałeś, choć nie wiadomo jak i skąd, dotrzeć do kropki, zaczynając od dużej litery.

Comments for this post are closed.

Nikt nigdy nie powie

Nikt nigdy nie powie Ci że już wystarczy Nikt nigdy nie powie Ci że już nie musisz się starać Nikt nigdy nie powie …

Bohumil Hrabal, Auteczko, przekład Jakub Pacześniak, Wydawnictwo Znak, Kraków 2009.

Opowiadanie rozpada się na dwie części, pierwsza to rozdziały 1 – 6, poświęcone kotom w Kersku i rzezi, jaką urządził …

Mój, raj tuż za rogiem.

Kiedy spotkałam Florę Tristan właśnie „[…] wracała do hotelu krętymi, brukowanymi uliczkami Auxerre, zobaczyła …